Vrijdag 28 februari kwam het verdrietige bericht dat onze Jopie Visser na een ziekbed is overleden op 81 jarige leeftijd. Ik heb de eer het In Memoriam te mogen schrijven en doe dat uiteraard graag en met veel goede herinneringen.
Toen ik als 10 jarig jochie in 1972 bij T.C.N.H., toen nog bij het Mercatorpein in de speeltuin, kwam waren Jopie en Jan de eersten die ik leerde kennen. Jopie was een van de grote motoren van T.C.N.H.. Zat volgens mij toen al in het bestuur als penningmeester, speelde in het eerste en deed heel veel in de vereniging. Ik was al snel heel vaak op het veld te vinden, nog geen social media etc. dus korfbal was ons leven. Dat gold zeker ook voor Jopie, zij was er altijd en vormde samen met haar Jan de kern van T.C.N.H.
Na haar rol als penningmeester ook nog vele jaren als voorzitter en zeer zeker het gezicht van de club naar buiten toe, iedereen binnen korfballend Amsterdam kon Jopie volgens mij.
Al snel hadden we als jeugd een echte fanclub en gingen altijd met het eerste mee, we konden dan ook altijd met Jan en Jopie meerijden, het was nooit teveel, gastvrij als ze was kwamen we ook zeer regelmatig in de Marnixstraat bij haar thuis en dat was altijd super gezellig. Ze was ook bij alle jeugdwedstrijden, als trainster of als toeschouwer, T.C.N.H. was haar thuis.
Jopie was de aanvoerster van het eerste, ik kwam op vrij jonge leeftijd ook met de selectie in aanraking en vanaf 15 jaar stond ik regelmatig reserve, ook dan was Jopie er altijd als een soort moederkloek om je op te vangen en gerust te stellen zodat je als jonkie toch gerust met de helden uit het eerste mee mocht doen.
Op 16 jarige leeftijd kwam ik in het team en kwam toen bij Jopie in het vak. Ik kan je uit ervaring vertellen dat het als tegenstander niet prettig was om tegen Jopie te spelen want het was gewoon een hele goede en slimme dame. Fanatisme en felheid daarbij maakte het plaatje compleet. Het was heerlijk om als jonge jongen bij mensen als Jopie en Jan te staan, je kon in alle vrijheid je gang gaan, de opvang van deze routiniers was er altijd. Ik had er toen veel aan en heb er ook voor later veel van geleerd.
Na vele jaren in het eerste ging Jopie op een gegeven moment lager spelen maar ze bleef altijd het eerste op een positieve manier steunen. Haar bijdrage aan de vereniging was onbeschrijfelijk, zonder Jopie en Jan had T.C.N.H. het zeker niet zo lang volgehouden. In haar rol als voorzitter bleef Jopie de grote motor van de vereniging, ze wist alles en als bleek dat dat niet zo was zorgde ze er wel voor dat ze het snel wel wist. Haar nuchtere manier van dingen benaderen was altijd weer bijzonder.
Toen Jopie na heel veel jaren stopte met het bestuur kwam ik erin, zij was er dan wel uit maar toch ook weer niet want ze wist altijd alles en vond het fijn om ook met mij en anderen daarover te blijven praten, stoppen met bestuur en loslaten waren toch verschillende dingen.
Ook na het actieve korfbal en bestuursleven bleef Jopie trouw aan de club, eerst aan haar T.C.N.H. maar later ook na de fusie bij Sporting West was ze zeer regelmatig met haar oude maatjes aan het veld te vinden met een drankje en een praatje.
Zelf ben ik de afgelopen jaren minder op het veld geweest maar hoorde uiteraard nog wel dat de oude groep met Jopie er nog zoveel mogelijk was, ook tijdens haar ziekte was Jopie daar nog bij.
Nu is Jopie er niet meer en zij zal zeer gemist worden door iedereen die haar gekend heeft. Een op en top verenigingsmens en gewoon een topwijf! Iedere vereniging, iedere jonge speler mag zich iemand als Jopie wensen, voor mij en vele anderen binnen T.C.N.H. is dat van groot belang geweest, ik zal haar dan ook nooit vergeten!
Vooral voor Jan, Jolanda, Sandra, kleinkinderen en de familie natuurlijk een enorm onbeschrijfelijk verlies, ook als vrouw, moeder en oma zal zij zeer gemist worden, ik wens jullie allemaal heel, heel veel sterkte met het verlies van “onze” Jopie.
Hans Smits
De uitvaart van Jopie vindt plaats op donderdag 5 maart a.s om 13.00 uur op Westgaarde. Zie hiervoor ook de Uitvaart-Jopie-Visser
